Om de macht

loopen niet tusschen bepaalde groepen, klassen of kringen, maar dwars door alle.

Wat de menschen nu noodig hebben is het begrip, dat de één niet beter is dan de ander en dat ook niet wordt, door aansluiting bij een bepaalde groep. Dat begrip gaan wij ze nu bijbrengen. De menschen hebben een te veel aan eigenwaan, misplaatste zelfverheffing en geloof aan eigen voortreffelijkheid en dat gaan wij probeeren uit te roeien.

—    En hoè denk je dat te doen? vroeg het meisje, hem als met lief-kozenden blik omstralend.

—    Heel eenvoudig. Het politiek geharrewar heeft, gedurende de laatste vijftig jaren, overal wiggen tusschen de deelen van het mensch-dom geslagen; élke staking, élke uitsluiting, élke verkiezing sloeg ze er dieper tusschen. Onze campagne en de komende verkiezingen nu moeten als mokerslagen tegen de wiggen vallen, zoodat ze er aan den anderen kant uitvliegen. Voorloopig blijven dan wel de gapingen, die er in geslagen zijn, open, maar de beletselen om weer één te worden zijn dan tenminste verdwenen. Begrepen?

Mea begreep er nog minder van dan hij zich voorstelde, maar dat ontging hem. Sinds hij door haar liefde en aanhankelijkheid zijn kracht sterker had voelen ontbloeien en zijn blik zien verruimen, was zijn geloof in haar geestelijke vermogens voortdurend toegenomen. En als het hem wel eens bleek, dat ze zijn woorden niet bewust in zich op kon nemen, dan nam hij toch weer aan, dat ze haar genoegzaam vervulden, om ze op den duur toch te gaan begrijpen.

Doordat zijn drukke bezigheden hem meer en meer van huis afhielden, waren zij bijna onafscheidelijk geworden. Soms zelfs, als hij zich voornam den nacht in zijn gezin door te brengen, ging hij in den avond toch weer naar het bureau. Dan hoefde hij slechts den wagen aan haar deur te doen stoppen, om haar met verheugd gezicht haar woning te zien uitkomen. Dan werkte hij weer door, tot diep in den nacht en sliep slechts eenige uren in de logeerkamer van het Gebouw, die altijd op orde was. Als dan in den ochtend de anderen kwamen, was hij reeds weer aan het werk.

Kort na de sectie-verdeeling der Hoofdstad, benoemde hij nieuw personeel, speciaal voor het gewone organisatie- en administratiewerk. Dat kreeg een lokaal heel boven in het Gebouw. Het voorkantoor Het hij daarop tot telefoon-centrale inrichten. Hij liet speciale verbindingen aanleggen met de sub-centralen van den telefoondienst, om voor de gesprekken zoo snel mogelijk aansluitingen te krijgen. Ook was de Rijkstelefoondienst bereid speciale intercommunale lijnen aan te leggen, ter verbinding van Bouwers bureau met de provincie-hoofdsteden, na het storten van een bepaald bedrag door het Verbond.

Hij liet zijn telefoon-centrale bedienen door Mea en Suze, doch deze

226