Om de macht

• — Als het de Bestuurdersbonden zijn, die vergaderen, dan heb ik juist nog veel minder zorg. Die zijn zonder uitzondering in handen van partijgenooten.

—    Daarom zeg ik immers voortdurend, acht den tegenstander niet te gering. Bouwer en die anderen zijn óók nog in de Partij en toch doen ze wat ze willen. Als hij vandaag of morgen met zijn program voor den dag komt, zul je nog beleven dat de bestuurdersbonden uitvoeren wat hij, namens het Verbond, van ze eischt en dat zij zullen vergen, dat de heele Partij Bouwer volgt. En als het Partij-bestuur dat van de hand wijst, breken ze met ons en dan spat de Partij uit elkaar. We moéten het weer met Bouwer eens worden, vóór het zoo ver komt.

—    Goudeket wil hebben dat we hem een premievrije verzekeringspolis van tien duizend gulden aanbieden, die dadelijk betaalbaar is, zei Kaufmann somber. Ik zou het waarachtig zonde vinden, voor zoo’n proleet, maar als het moét, teeken ik ook voor twee mille. Ik betaal liever, dan dat ik de kans loop, door die mesjoggene actie mijn zetel kwijt te raken.

—    Nee, géén geld aanbieden! riep Wendelaer, verschrikt. Ik vond het verleden jaar van Breebaart direct een fout, Paul Boelen met geld te stoppen, toen ie tegen de corruptie in de Partij optrad. Bouwer weigert het vast en dan zitten we er dubbel in.

Kaufmann lachte rochelend.

—    Ik moet werkelijk aan je twijfelen, als je gelooft dat iemand onomkoopbaar is. Je kan mij gelooven dat ik mijn geld ook liever met de mooie meisjes opmaak, dan ze in zijn snuit te stoppen. Maar we moéten er misschien nu eenmaal een veer voor laten, om hem en zijn paljassen tot de orde te roepen. Als de Partij uit elkaar valt en ieder van ons moet voor eigen rekening werken, kost het ons méér. Of, bedoel je dat je hem liever wilt laten af maken? vroeg hij grimmig.

—    In géén geval met geld werken. Dat heeft van zijn leven meer kwaad dan goed gedaan, als er onvoorzichtigheden gebeuren. In alle kringen wordt tegenwoordig gefluisterd over de corruptie, machtsmisbruik, bevoorrechting van onwaardigen, zooals Van der Voorde. Laten we liever trachten daar een eind aan te maken en er niet tegen opzien weg te jagen wat niet bij ons hoort. . . .

—    Schei uit, wil je een wereld-schandaal verwekken! riep Kaufmann, geschrokken. Dat zou waarachtig nog verschrikkelijker zijn dan die heele poespas van Bouwer. Als je begint te onderzoeken en weg te jagen, heb je kans dat driekwart van onze officieele vertegenwoordigers op straat komt te staan. Behalve dat er dan nog rechters te kort komen om alle echtscheidingsprocessen en aanklachten wegens verduistering te behandelen, die er uit voort zullen vloeien. Ja, als het daar bij blijft. . . .