Om de macht

Partijgenoot Kaufmann zou, intusschen, de Partij en het Proletariaat een dienst bewijzen, als hij zijn denkbeeld op een bestuursvergadering nader toe wou lichten.

Bogaerts leidde de nieuwe bezoekers binnen.

Max had getracht Gertrud te overtuigen, dat voor een eerste visite de stemmigste kleeding het meest geschikt was. Ze had echter niet willen luisteren en volgehouden dat ze zich zoo mooi mogelijk moest maken. En zelfs Suze, voor wie ze direct genegenheid had opgevat en die, sinds Gertrud bij haar inwoonde, een zekeren invloed op het onevenwichtige meisje had verkregen, had vergeefs Max bijgestaan. Gertrud had gedreigd dat, als ze niet haar avondjapon mocht aandoen, ze alleen uit zou gaan. Toen had Max er in berust, zooals hij den laatsten tijd gewoonlijk deed, als ze verschil van meening hadden.

Nu kwam ze naast Bogaerts het salon binnen, in een diep ingesneden hemelsblauwe jurk, zonder mouwen, die haar moeder, kort voor haar vertrek, bij een uitdrager had gekocht. Max liep achter hen en voelde zich diep ongelukkig. Toen hij, zooals hij al had vermoed, merkte dat geen der andere dames zoo opzichtig gekleed was, werd hij onrustig. Mevrouw Breebaart en jonkvrouw Carla van Maasdam tot Hoogheveen waren zonder twijfel chic, maar haar japonnen schenen bestemd te zijn voor den familiekring. Elly’s jurk was wel iets aan den hals ingesneden, maar haar armen waren tenminste bedekt.

Dit, wat hèm zoo verontrustte, maakte op Gertrud een heel anderen indruk. Met voldoening en welbehagen keek ze naar haar ronde, blanke armen en ronde schouders en dacht, dat de andere dames de haren niet dorsten te laten zien, wijl ze niet zoo mooi waren. Door haar blank gezicht gloeide een blos van verwachting en haar oogen schitterden van zegepraal, nu het haar toch eindelijk was gelukt, in werkelijk rijk en deftig gezelschap te komen.

De anderen hadden zich, in minachting voor een gewoon beambte als Branders, die nog nooit iemand aan een betrekking had kunnen helpen, met den rug naar de deur gewend. Hier en daar stond een tweetal of een clubje te praten. Boutelje ving de laatste druppels uit de whiskey-flesch op en goot daar ruimschoots sodawater bij. Van Berghem liet zich door Dolly een glaasje likeur inschenken. Op den divan waren mevrouw Breebaart, Carla en Elly in druk gesprek, over de aanstaande weldadigheidsfeesten, harer deftige vrouwensociëteit. Breebaart hield Averling bij een knoop van zijn jacket vast en peukte met den wijsvinger van zijn andere hand, voortdurend op zijn borst. Averling keek al luisterend naar Boutelje, die de flesch absoluut leeg neerzette, met een zucht van verachting. Hoewel de fractieleider den ernst van den toestand volstrekt niet onderschatte, schudde hij toch het hoofd, bij het zien van de wanhopig leege flesch. Hij was geen gewoontedrinker, want

197