Om de macht

vreemd. Klaar, bij mijn weten is bet Verbondsbestuut nóg nooit zoo één van zin èn volgzaam geweest, als sinds hij voorzitter is.

Kaufmann schudde spottend het hoofd.

—    Ja, hij is daar Simson, weet je wat. En zelfs diè had zijn zwakke zijde.

Er werd gebeld.

—    Hebt U hier een oplossing mee op het oog, partijgenoot Kaufmann? vroeg Averling, correct.

—    De heer Branders en mejuffrouw Kunath! diende Cora aan.

—    Ja, ik kom! riep Bogaerts, in zijn schik dat hij weer eens reden had iets te zeggen. Ik dacht dat ze niet meer kwamen.

Hij liep naar de deur.

—    De oude truc blijft altijd nieuw, hernam Kaufmann het woord, grijnzend. Als Bouwer dan zooveel voélt voor de rol van Simson, dan moeten wij hem maar een knappe Delila bezorgen. Ik geloof niet dat hij te sterk voor zóó’n argument zou zijn. Herinner je maar eens Van Berghem, hoe verrast hij was, toen we hem laatst, bij zijn onderhoud met mooie Mea, in de rede vielen. Het is de vraag, of de oude Delila zoo mooi was als zij. En als ze niet zoo hittepetittig is als die Filistijnsche, kunnen we nog altijd een andere voor hem engageeren. Maar dat weet jij misschien beter, Van Berghem.

—    Nee, nee! riep Goudeket, dat is geen eerlijk middel, tegen een voormalig kameraad. Dan ben ik er nog eerder voor, hem nóg eens een portefeuille in ’t zicht te stellen, of anders, een portefeuille met inhoud. Daar heeft hij méér aan en het is een eerlijk wapen. Ik ben er beslist tegen, een vrouw uit te spelen, tegen een voorman in de Beweging.

Kaufmann kneep sluw zijn vettige oogjes dicht.

—    Zoo, is dat jouw meening? vroeg hij. Nu, leer dan van mij, dat waar tien mannen soms geen uitweg weten, één vrouw het succès kan brengen. Ben je dat niet met me eens, Van Berghem?

—    Laat mij er buiten, antwoordde deze, bedrukt. Ik hoor er het liefst heelemaal niets over. En, ik hoef jou toch niet te zeggen, dat ze met Hellinga verloofd is.

—    Nu, dat is een bijna éénder geval. Die verloving is nét zoo goed jouw werk geweest. En daar had jij je ook niet tegen verzet, Goudeket.

—    Dat was voor mij een heel ander geval, wierp deze er tegen in. In het Partij-bestuur werd verondersteld dat Hellinga met de communisten onder een deken lag en tegen hen acht ik alles geoorloofd. Dat was toen een voorzorgsmaatregel, uit zelfbehoud. Maar tegenover Bouwer, die trots alles een flinke kerel en een reuze organisator is, wordt het een gemeene streek.

Er klonken stemmen, buiten de deur.

—    Ik stel voor, voorloopig over de kwestie te zwijgen, zei Boutelje.

196