Om de macht

vrooiijke conversatie gezellig bezig houden. Partijgenooten, vervolgde hij dan zachter, ik geef in overweging, zoo spoedig mogelijk een buitengewone vergadering van het Partij-bestuur bijeen te roepen. Naar wat er bij stukjes en brokjes van Bouwers drijven uitlekt, is hij geducht in de weer, het heele land tegen ons op te zetten. Als de voorteekenen niet bedriegen, wordt het een felle strijd tegen de Partij, over de heele linie.

—    Ja, mij is er ook iets van ter oore gekomen, voegde Boutelje daar rustig aan toe.

—    Wat iets? vroeg Goudeket, druk. En je hebt er den heelen avond nog geen woord van gerept.

—    Ja, dat zouden wij dan ook graag weten, zei Averling, correct. We moeten nauw aaneengesloten staan en elkaar in alles volkomen op de hoogte houden.

—    ’t Is nèt wat ik zeg, iéts en niet meer dan iéts, hernam Boutelje het woord. Zoover mij bekend is, stuurt Bouwer de voorzitters der aangesloten bonden het land door, om de plaatselijke besturen in alle steden, op een geweldige actie voor te bereiden. Hij moet een plan hebben uitgewerkt, volgens welk letterlijk élk stemdistrict een aparte behandeling krijgt. De steden en dorpen zijn in hoofddistricten en secties verdeeld, elk met een leider, om de propaganda voor den verkiezingsstrijd te voeren. En als alles waar is wat men mij heeft ingefluisterd, moet hij al iets als een regeeringsverklaring gereed hebben, om den dag nit de Verkiezingen, in de Kamer voor te lezen.

—    Denkt ie dan al, de regeering over te nemen? vroeg Kaufmann, onsmakelijk lachend.

—    Maar dat is immers de dwaasheid van een ontoerekenbare, zei Averling, rustig. Kom, partijgenoot Boutelje, dat heeft wel iets weg van een sociaal sprookje.

—    Ja, het komt mij ook wel wat overdreven voor, gaf de Dikke toe. Ik ben het volkomen met Boutelje eens, dat we voorbereid moeten zijn, maar dat wil niet zeggen dat we den duivel moeten aanroepen. Mogelijk zet hij niets dan een groote loonbeweging op touw en heeft die heele propaganda niéts met de Verkiezingen uit te staan. Misschien dat hij wel spoedig het spreekwoord bewaarheidt, dat blaffende honden niet bijten.

Boutelje schudde, eenigszins spottend, het hoofd.

—    Laten we nu maar, voor alle zekerheid, aannemen, dat die actie wél op de Verkiezingen is gericht. Althans, in de éérste plaats. Wat later komt. . .

—    Wat kan er dan nog later komen? vroegen eenigen, ongeduldig.

—    Vraagt iemand dat nog? De conclusie van een stembusoverwinning, natuurlijk. De macht, de staatsmacht, daar gaat het natuurlijk om.

—    Och, hij is gek, die vent is stapel gek, viel Kaufmann uit. Wat

193

13