Om de macht

kijk op de verhoudingen in de Arbeidersbeweging en dacht daarom dat hij, als lid van de Tweede Kamer, een gewichtiger en invloedrijker persoon was dan Goudeket, het raadslid. Maar dat liet ze dezen maar niet merken, want hij was pas over zijn kwade bui heen.

Allen hadden nu thee en Elly was doodop. Dus ging ze naar haar oud plaatsje op den divan, gevolgd door Boutelje, die voortdurend geestigheden tegen haar had gezegd. Naarmate ze minder op hem lette, begon hij meer aardigheid in haar te krijgen. Nu kreeg hij opeens de Don Juannieke bevlieging, haar den Dikke, vlak voor den neus van diens vrouw, te ontfutselen. Om zich vooraf gewichtig te maken, in haar oogen, zinde hij op een heldendaad.

—    Mevrouw Breebaart, had ik U al van mijn nieuwste succès verteld? vroeg hij weldra.

Mevrouw Breebaart schudde het hoofd. Ze was volstrekt geen anti-semiete, maar de flirt van een lompensorteerder met een geboren Van Lennep gaf geen pas, vond ze. En Marinus hield er niet van, dat men het hof maakte aan de vrouwen van zijn vrienden. Anderzijds, was ze zich zeer wel bewust, wat ze waagde, indien ze den absoluten heer-scher over tienduizenden kiezers iets onaangenaams zei. Ze vond daarom, dat ze, in dezen onzekeren tijd, wat vrijgeviger in haar complimentjes, jegens vakvereenigingsleiders mocht zijn, dan gewoonlijk.

—    Uw Lompensorteerdersbond is één doorloopend succès, zei ze daarom vriendelijk.

—    Nee, dien bedoel ik niet. Zaterdagochtend liep ik langs de Leid-schegracht en daar zag ik zoo’n mooien boom, een prachtboom, ongelogen met zoo’n reuzeknobbel, een pracht, in één woord. En wat was het? Waren twee mannen al bezig zijn takken af te hakken en ie moest heelemaal voor den grond, zeiden ze. Zonde en schande was het voor de natuur en de beschaving, geregeld een slag in het aangezicht van het Proletariaat. Ja, zóóiets noem ik, een slag in het aangezicht van het Proletariaat.

Hij sprak zoo luid, dat de andere gesprekken verstomden. Maar het was dan ook zijn bedoeling, dat allen naar hem zouden luisteren. Zijn hobby was, dat begreep hij niet, sinds lang een bron van grappen voor spotters in het publiek en er werden zelfs al versjes op gemaakt. Voor-loopig nog in stilte, want zijn andere hobby was wraakzucht.

—    Had jij dan dien knobbel willen hebben, Barend? vroeg Goudeket.

Alleen Dolly lachte er om en haar keek Boutelje zeer kwalijkne-

mend aan.

—    Ik direct Breebaart opgebeld, maar die was er niet. Toen den directeur van den grachtendienst, maar die was met studieverlof en de chef van dienst voor natuurschoonheid ligt in de kraaminrichting. Dat is zeker een vrouw.

182