Om de macht

—    Ik kom Kaast tijd te kort om overal op Ket rooien van mooie boomen te letten, begon hij. De menschen schijnen nog steeds geen oog te hebben voor het schoone in de natuur. Als ik in Haarlem de ronde doe, om.eiken boom die ze willen omhakken gespaard te krijgen, maken ze er in Den Haag misbruik van, door daar een stuk van het bosch om te halen, voor bouwgrond. Zoo kom ik altijd tijd te kort en heb ik geen gelegenheid meer voor mijn studie voor kunstenaar.

—    Jammer, antwoordde Carla, stijfjes.

Er kwamen nieuwe bezoekers binnen. Ze volgde Elly’s begroetings-gebaren en haar theeschenken, om zich vrij te maken van een gesprek met Boutelje.

Een jaar geleden, toen haar afkeer van Kaufmann, wiens huwelijk door het Partijbestuur noodig werd geoordeeld, om aan zijn publieke uitspattingen een eind te maken, nog zóó groot was, dat ze er haar vriendschap met de Breebaarts om riskeerde, had ze eens het bondsge-bouw der lompensorteerders bezocht. Bij die gelegenheid was toevallig ook Boutelje aanwezig, om een nieuwe ambtenares te installeeren. Hij leidde haar toen het gansche imposante gebouw rond en toen trachtte ze hem te bewegen, een bondsafdeeling te stichten, tot het aanmoedigen van de kunst van porceleinschilderen. Er waren namelijk vele jonge lompensorteersters, had ze vernomen, die, frisch gewasschen, behoorlijk gekamd en in haar beste plunje, een heerlijke verschijning vormden voor spoedig ontroerde oogen. Boutelje had haar toen zijn privé-zit-kamer met voor geluid ondoordringbare wanden laten zien en haar, in rethorische termen, de leiding van die afdeeling toegezegd. Echter, was zijn éérste kus al een desillusie geweest en uit wraak dat ze dat zoo duidelijk merken liet, had hij zich meteen weer van die porceleinschil-derij afgemaakt.

Spoedig bleek haar, dat die wanden niét zoo ondoordringbaar waren, als hij had voorgegeven. Den navolgenden dag reeds, maakte mevrouw Breebaart haar een geweldige scène, om haar bezoek. De wethouders-vrouw noemde het een felle beleediging voor het Proletariaat, dat ze wél onderonsjes hield met Boutelje en géén Partij-zakelijk huwelijk wou aangaan, met Kaufmann. Dat incident had toen tot resultaat dat de Dikke opeens spoed maakte met het, voor de Burgerij en het Proletariaat hoognoodig, Kunst- en Subsidiebureau.

—    U hebt, zie ik, ook nog niet veel liefde voor de schoone natuur, hervatte Boutelje, met zijn dikke, lijzige stem, het plots afgebroken gesprek.

Hij had haar bezoek niet kunnen vergeten en moest bovendien nog een klein geval met Kaufmann verrekenen. Wel was hij zich er van bewust, dat zijn avances jegens Carla hem eerder moeilijkheden met mevrouw Breebaart, dan met Kaufmann zouden bezorgen, wetend dat deze

179