Om de macht

hou gaan we d’r eerst eentje op pakke, bij Dikke Griet. En noem mijn maar gewoon Gerrit, dan noem ik jou wel Bram.

—    Net zooals je wilt, zei Max, verlegen lachend, maar eigenlijk heet ik Max.

—    Max, óók goed. Je hêt anders sat lui die Bram hiete en se schame sich d’rlui niks om. Goed, Max, als je dat liefer hêt.

Max dronk een glas spuitwater, omdat hij nog wat suf in zijn hoofd was, verontschuldigde hij zich. Den vorigen avond had hij heel wat glazen moeten accepteeren, bij het teekenen der contracten. Hij dacht dat het daarvan kwam, maar het kon ook zijn van zorg om Gertrud.

Per telefoon sprak hij met Suze af, dat ze met Gertrud een en ander voorloopig zou bestellen, voor haar kamer. Suze stelde voor een divan te koopen, om op te slapen. Die kwam later nog wel te pas, als hij een bed kocht.

Gertrud maakte het heel goed, antwoordde ze op zijn vraag. Ze was ijverig aan het Hollandsch studeeren, want het kantoor beviel haar wel. Of hij nog in den avond aankwam, op de Lindengracht. Ja, beslist, beloofde hij. Hij had geen zin, om dezen avond weer tot één uur toe aan den loop te blijven.

164