maar je tijd weet af te wachten ... O, snap je het eindelijk? Voor de groote campagne moéten de kleine buigen. Kalmeer je lui en hou me op de hoogte.... Wél een compromis, maar géén contract, je snapt.... Wordt aan gewerkt. Zoodra je kaart klaar is, kun je er op uit. . . . Tot ziens dan.
— Blijft hij in Rotterdam? vroeg Mea.
— Later, na zijn rondreis. Wil me met zijn snertstaking den heelen boel in den war jagen. En hij heeft nog wel Zuid-Holland en Zeeland op zijn program.
— Willem? vroeg ze, aarzelend.
— Mooie Mea!
— Meende je wérkelijk alles, wat je tegen Bogaerts zei?
— H’m. Zelfs mijn blonde lieveling hoeft niet alles te weten.
140