Om de macht

zoo’n kapitaal zou mogen uitgeven, alleen om de Partij eenige zetels in de Tweede Kamer te betwisten.

Toen Bouwer zweeg, welde het in hem op rechtstreeks te vragen, welk grootsch doel hij zich stelde èn welk resultaat hij verwachtte, van dit Titanen-werk. Maar toen hij daartoe den mond opende, zag hij zoo’n raadselachtige lach ontgloren, in de groote naieve kinderoogen van den leider, dat hij geen woord zei. Hij begreep dat Bouwer hem slechts datgene had gezegd en zou zeggen, wat hij kwijt wou zijn.

—    Je wou zeker vragen wat ik van het schema van je propaganda-rede dacht, nietwaar? Nu, het is lang niet kwaad, integendeel, maar nog uitsluitend negatief, zou ik zeggen. Er staat duidelijk in, wat we niét willen, maar waar het ons om te doèn is, heb je er uit gelaten. Enfin, viel hij zich, lachend, in de rede, dat wist je ook nog niet. Apropos, heeft Bogaerts jou óók op zijn Dinsdagavonden genoodigd?

Max zweeg en keek verbluft van Bouwer naar Mea. De leider sloeg hem vriendschppelijk op den schouder.

Nee, zeg het maar niet, jongen, zei hij. Ik zou er zelf ook wel heen gaan, maar ik heb er geen lust in, te staan luisteren naar het gesammel van Kaufmann en mevrouw Sauerman, over hun hoogstaande ziel. Of is ze eindelijk mevrouw Sauerman af? Maar om op je schema terug te komen,o ja, Mea, geef het voorloopig program eens hier.

Mea nam een getypt blad, uit een la. Max strekte zijn hand uit, maar Bouwer was hem voor.

Kaars en lak, meisje, gebood hij.

Hij deed het blad in een ondoorzichtbare enveloppe, lakte deze dicht en stempelde haar met zijn ring.

—    Schrijven kan je immers, nietwaar?

—    In een krant? vroeg Max.

—    Nee, geen snertartikeltjes, laat dat maar aan Sauerman en zijn trawanten over. Je moet uit een samenvoeging van jouw schema en dit voorloopig program drie standaard-redevoeringen distilleeren. Eén groote, van twee uur duur ongeveer, voor zalen van meer dan duizend man, met wat lachtrekjes, een paar scheutjes geestdrift en drie climaxen. Dan, een pittige, van hoogstens een kwartier lengte, om voor de vuist weg op een plein of een terrein uit te spreken; uitsluitend rake zetten, met één lachsalvo. De derde, van drie kwartier of een uur, moet de beste zijn. Deze moet zuiver logisch in elkaar zitten, geargumenteerd van zin tot zin, geen pathos, maar nuchter, zonder droog of vervelend te zijn. Ze dient voor de sectie-vergaderingen, in woningen van kameraden, café’s en kleine zalen. Hou er rekening mee, dat déze redevoering de belangrijkste is. Die haar en het debat er tegen, gehoord hebben, moeten naar huis kunnen gaan, met de overtuiging van onze vastheid van wil en zekerheid van slagen. Ik verwacht dat ze in de laatste maand voor