Om de macht

de verkiezingeen, wel drie honderd maal zal worden uitgesproken. Doe er dus je best op.

—    Drie honderd maal, dat krijg ik nooit voor elkaar, stamelde Max.

Mea schaterde het uit en Bouwer begeleidde haar met zijn bulderlach.

—    Dat hoeft immers niet. Je redevoeringen worden gecorrigeerd, aangevuld en verhonderd-, verduizendvoudigd. We hebben buiten jou nog een heel regiment sprekers.

—    Dan ben ik gerust, zei Max, droog. Moet er vandaag nog aan begonnen worden?

—    Waarachtig niet. Je neemt deze enveloppe mee, dan heb je haar vast. Maar je maakt haar niet open, je blijft er van af. Als de dag daar is, het kan morgen, het kan over drie maanden zijn, kom ik, of Mea, de zegels bij je verbreken. Alleen als mij of haar de gelegenheid daartoe ontbreekt, ontvang je een machtiging, het zélf te doen. En vergeet dit niet, alléén brieven met dit stempel er op, heb je als echt te beschouwen.

—    In elk geval is er dus geen haast mee.

—    Nee, maar met ander werk wél. Geef de contracten voor de Eerste Afdeeling, eens hier. Mea. Kijk eens Branders, dit is het plan van Afdeeling één, de Eilanden en de heele Indische Buurt, zooals je ziet.

Hij wees Max op een der kaarten, die aan den anderen wand hingen.

Deze roode kringetjes zijn zalen die drie honderd of méér menschen kunnen bevatten. Die gele verbeelden zaaltjes waar ongeveer honderd man in kan en de blauwe kringetjes zijn café’s en lunchrooms, waar we met vijf en twintig tot vijftig menschen kunnen vergaderen. Bij elkaar een kleine honderd, nietwaar?

Max volgde zwijgend de lijn van zijn potlood. Het spreken over dit machtig werk vervulde hem met bewondering, gemengd met vrees. Wat kon kon deze man, die zich soms zoo graag als een onbezorgde, vroolijke jongen gedroeg, wel in den zin hebben? dacht hij.

Bouwer ging naar het bureau, kreeg een boekje en sloeg het open. Hij liet Max zien dat het losbladig was en legde het toen op de enveloppe.

Hierin zitten dus de contracten voor de zaalhouders en -houdertjes, schertste hij, op de enveloppe tikkend en in het boekje vind je hun naam-en adreslijst. Kijk, je begint bij Van Os, Groote Kattenburgerstraat en zoo maar voort. Je taak is, op élk van die zalen en zaaltjes beslag te leggen voor vijf avonden, in de periode tusschen tien Januari en vijftien Mei. Zestien Mei zijn de Algemeene Verkiezingen. De data van die avonden kun je niet vooraf bepalen, maar we moeten er over kunnen beschikken, zelfs als ze een dag van te voren door een ander zijn afgehuurd. In de contracten staan clausules voor een billijke schadevergoeding, in geval een verhuurder er last om krijgt. Voor hun geld hoeven ze geen zorg te hebben. Van morgen af aan kunnen ze bij juffrouw Van Seven-

136