Om de macht

—    Ik heb wel meer een kop van haar koffie gedronken, bevestigde Max. Nee, moeder Kooymans, voor mij niet, mijn moeder wacht op me.

—    En z’n meisje. Dan maar alleen voor mij, maar een beetje gauw, vriendin. Ik moet over een uur naar Den Haag. Nou, stap jij dan maar op, Branders. Vergeet niet je Duitsche rekening met juffrouw Van Seventer te vereffenen. En, hoe is het met jou gesteld? Nou kan je zeker wel wat geld gebruiken, niet? Een vrouw is duur in het onderhoud, vriend. Nu, juffrouw Van Seventer kan je een voorschot geven van drie maanden salaris. En stap nou meteen op.

Hij knikte tot afscheid en wees dat Max de deur achter zich dicht zou doen. Toen stond hij op en ging met drie notitieboekjes in de hand voor een groote kaart aan den wand staan. Met zijn potlood volgde hij drie lijnen, een blauwe, een roode en een gele, die er kronkelend over heen waren getrokken, teekende er kruisjes en nulletjes bij en maakte na elk dezer een aanteekening in een der boekjes. Hij stelde gelijktijdig drie reisplannen op, welke tezamen een groot deel der steden en groote dorpen in het land omvatten. Zoo aandachtig was hij bij zijn werk, dat hij moeder Kooymans niet eens binnen hoorde komen. Ze zette een koffieblad op zijn bureau, voorzien van een schaal boterhammen.

—    Jij bent tenminste niet zoo op liflaffies gesteld als Van Berghem, mompelde ze, en je eet een behoorlijk stuk brood, op je tijd. Hemel, wat kon diè vent soms zeuren, als meneer z’n eitjes een minuutje te lang of te kort gekookt hadden.

Bouwer knikte en strekte de hand uit voor een kop koffie. Hij dronk hem meteen, heet, leeg en nam toen een boterham, zonder van zijn werk op te zien. Onder het eten viel hem plotseling een gedachte in. Hij legde alles uit zijn handen en nam den hoorn van het toestel af.

—    Mea, gauw de Bouwvak. ... Ja, moeder Kooy, Van Berghem is een heer en ik Hallo, ja! Bouwer! Met Kloppers, niet? . Valt me net in, dat die conferentie vanmorgen was O, juist, daar is het dus op afgesprongen?. . Nee, natuurlijk, geen half uur méér. . Vijf duizend werkloozen, nota bene, en dan nog langer dagen maken? . Dat is juist geknipt, dan wordt er maar zónder contract gewerkt... Nee, nee Dirk, geen heibel uitlokken, rekken maat . Daar ben ik juist druk mee bezig, ik reken er drie tegelijk uit. Nee, jij gaat pas over een groote week op tourné . . Reken maar zelf uit, met Mei zijn de groote verkiezingen. . . . Zie je zelf nu wel, we kunnen voor dien datum geen groote conflicten hebben, in geen énkel vak.... En géén nieuwe contracten, onder déze wet.... Ja, best, vandaag en morgen ben ik op reis. . . Goed, af gesproken. Tot ziens dan!

Haastig at hij, dronk nog een kop koffie en ging weer aan het werk.

—    Kén je hem, moeder Kooy? Kloppers! Een vent, timmerman is ie. Hij staat in die conferentie tegenover een van de beste advocaten, van