Trouwen

186 TROUWENf.

den grepen in zijn haren — hij trok ze uit, in wanhoop en angst. Wat moest hij doen......?

Dan — toch maar gaan ? Hij had nog eenige uren voor zich. Gauw — geld bijeengezocht, wat kleeren gepakt — en dan voort — met den eersten trein naar Vlis-singen. Dan — met de ochtendboot naar

Engeland. Daar — zou hij wel zien......

Hij weifelde...... Zou Amsterdam, Hol

land, de menschen en de wereld — zou al wat hem kende hem dan niet verachten

als een lafaard...... die vlucht ?

Alweer — dat woord. Lafaard — lafaard I Ja — een lafaard — maar dat zou hij dan slechts voor de menschen zijn, niet voor zichzelven. Hij wist béter. De menschen — die wisten niets.

Als hij bleef — dan eerst was hij een lafaard — en erger. Een heiligschenner,