Trouwen

184 TROÜWEN.

ken lach, met haar onschuldige oogen.

Zoo was zij geweest, tot heden toe ; nu wist hij beter.

Doch nu was het te laat; morgen zou ze de zijne zijn.

Hij sidderde.

Neen — neen. Niet zal zij de zijne

wezen...... maar hij zal van héér zijn.

Dan — zal ze niet meer behoeven te zwijgen, te liegen en onschuldig te lachen. Dan is hij aan haar overgeleverd — aan handen en voeten gebonden, voor zijn leven lang...

O God...... overgeleverd aan haar--

aan een meid--de maitresse van een

goj. Snijdend gilde het in hem op : Lafaard 1 Lafaard......1

Laf 1

Een lafaard zou hij zijn — een honderdvoudige lafaard. Hij mocht niet met haar trouwen — hij mocht niet meeliegen — dien