Trouwen

TROUWEN. 155

— Dat kan niet.

— Neen I Hij had een onderhoud met den opperrabbijn. Maar die zei : het jood-worden was altijd een dwaasheid geweest... Het betreft geen geloofskwestie — maar een rasverschil. En dan...... om toestem

ming en medewerking daartoe te verleenen,

had hij overtuigd willen zijn......dat louter

innige liefde voor het jodendom — op overtuiging gegrond......de eenige drijfveer was.

......En zijn eenige drijfveer was met

mij te kunnen trouwen.

— En dus......?

— Wat moest ik doen ? Trouwen, zonder toestemming van mijn vader wou ik niet — kon ik niet. Ik kon mij niet heele-maal losmaken — van alles — met de zekerheid voor oogen, een groot deel van mijn leven armoede te lijden. Ik ben bang voor armoede.