Casa Bianca

onder den in druk kwamen en men er al over sprak, hoe heerlijk ’t zou zijn, als moeder terug kwam en ze weer flink en sterk zou zijn.

Oom Wim, die gekomen was, om den uitspraak van den professor te hooren, bood aan, Moeder naar Arosa te brengen en dan de eerste week bij haar te blijven.

Dat was een uitkomst voor Mijnheer Tervaart, die zijn vrouw niet alleen wilde laten gaan en toch door drukte in zaken haast onmogelijk Weg kon.

Jo was stil en was niet weg te slaan van Moeder, maar deze praatte zóó opbeurend met haar over het verblijf bij Mevrouw Cortelingen, dat Jo’s verdriet hierdoor wat begon te luwen.

Nu kwamen er drukke daagjes, want alles moest in orde gemaakt worden voor de reis en moedertje regelde alle huishoudelijke belangen met Ant opdat men zoo weinig mogelijk het gemis van de huisvrouw zou voelen.

En zoo was de groote dag dan aangebroken en ging Moeder met oom W^Tim naar Arosa, om nieuwe levenskracht op te doen.

Het afscheid, waar ieder zoo tegen op gezien had, viel erg mee, want ieder deed z’n best om vroolijk te schijnen en zoo hielpen ze elkaar. Mevrouw Cortelingen, die met Jo aan het station was, nam toen de trein wegreed, Jo onder den arm en troonde haar, vroolijk pratend, mee naar het rijtuig, dat Moedertje weg

197