Casa Bianca

een rijkdom van zilver en kristal, fonkelend in het licht van de sierlijke electrische lampjes, die hier en daar neergezet waren en dit alles omrankt door fijn groen en rose anjers,

„Kindje, dat heb je keurig gedaan,” prees dokter Durieu zijn dochter, terwijl hij haar liefdevol aankeek.

Het was een in-gezellig en fijn dinertje en allen waren ’t van harte eens met Oom Wim, toen hij na afloop van het diner in een geestige speech hulde bracht aan Dr. Durieu’s gastvrijheid, Tine’s smaakvolle rangschikking van de tafel en de uitnemende kookkunst van Juffrouw Bergsma, die alle fijne gerechtjes dien dag zelf had willen toebereiden.

Na tafel ging het geheele gezelschap een wandeling doen en daarna vereenigde men zich weer in den salon.

De avond werd besloten met een dansje.

Het was een heerlijk dagje geweest en toen Dé den volgenden dag afscheid nam van het lieve huisgezin, kon ze haar tranen bijna niet bedwingen. Ze waren haar allen in dat w^reekje zóó lief geworden.

Mevrouw Cortelingen drong er op aan, dat ze zou blijven en gelijk met Tine thuis komen, maar daar wilde Dé niet van hooren en blijge-moed ging ze met Mevrouw en Nettie mee naar huis.

De robbedoezen gingen met Oom Wim naar

181