Casa Bianca

„Tine, wat ben je flauw,” zei Dé. „Laten we liever Sambo helpen de koffieboel naar binnen te brengen.”

„Ja, dat is een goed idee,” zei Juf. „vooruit meisjes, allemaal wat dragen.”

In een minimum van tijd was de tafel afgeruimd en tot groot vermaak van allen, hielpen Rob en Loe Sambo met omwasschen. De neger grijnsde van pleizier en was blijkbaar zeer in z’n nopjes met al die helpende handen.

„Zoo menschen,” zei Oom Wim. Nu gaan we vlug naar het bosch, anders is ’t te gauw tijd voor jullie om weg te gaan.

Het geheele gezelschap begaf zich nu op weg naar het bosch. Er werd een heerlijk schaduwrijk plekje opgezocht en hier zetten de beide dames en Mijnheer Tervaart zich neer. De rest van het gezelschap ging „stuivertje wisselen” spelen.

Er was juist een heel geschikte boomengroep en men zag de witte figuurtjes der meisjes heen en weer vliegen van den eenen boom naar den anderen. Toen werden nog allerhande spelletjes gedaan, waarbij Oom Wim natuurlijk weer de ziel van alles was.

Daarna gingen ze allen, moe van het hollen en draven bij de „ouwetjes” zitten.

„Kijk eens,” riep Rob. „Daar komt Sambo aan. Wat sjouwt ie met zich mee?”

En waarlijk daar kwam Sambo aan, bepakt en beladen met allerlei artikelen.

154