We slaan er ons door

175

en verlangen naar iets anders? waarom kan ik niet zo heerlijk evenwichtig zijn als Jet, die alles neemt zoals het komt en van de kleinste gebeurtenis een feest maakt. Ik ga morgen boenen en plassen! Jet moet me maar extra werk geven, ik moet iets hebben, dat me moe maakt, zó moe, dat ik ’s avonds in m’n bed rol en slaap. Gekke vent, die Henk, om me geen woordje te schrijven ...”

Toen viel Bea in slaap, in een diepe, dromeloze slaap, waaruit ze ontwaakte, doordat Jet met een natte spons over haar gezicht streek en haar lachend toeriep:

„Luilak! is me dat een gat in de dag slapen! het is tien uur!”

Bea vloog verschrikt overeind.

„Tien uur? en ik had me nog al voorgenomen vandaag te werken als een koelie!”

■j^NTou, de dag is nog lang,” troostte Jet. „Je kunt de schade inhalen.”