We slaan er ons door

153

vinden,” zei Geert zacht, want „de oude” — zoals ze mevrouw onrespectvol betitelde — had ’t wat je noemt, op d’r heupen.”

„Ah!...” mevrouw slaakte een begrijpende kreet en Reindert, knipperend, voelde zich alsof hij betrapt was op een moord met voorbedachte rade. Maar Bea’s beeld lachte

„Je kunt opdienen,” zei mevrouw ijzig en ze duwde nijdig de bloemen in

Geert’s handen.

en knikte en zei: „net goed! nu volhouden, ga voort op deze weg, anders kom je er nooit onderuit!”

„Je kunt opdienen,” zei mevrouw ijzig en ze duwde nijdig de bloemen in Geert’s handen.

„Wist jij, dat die juffrouw van Heusden gedekt had?” nu het gevaar voor de heriditaire zenuwziekte gezakt was, kon mevrouw van Vliet weer woorden vinden.

„Ja, zeker, moeder.” Ferm klonk het. „Is dat zo iets heel bizonders? juffrouw van Heusden dekt hier toch wel vaker?”