Wending

73

In de zaal was alles als op andere avonden, de tafeltjes met de stoelen erom heen en in het buffet de blozende kasteleinsvrouw met haar dochtertje. Alleen was er minder tabakswalm dan op de gewone avonden.

Een zeer gemêleerd publiek stroomde naar binnen, zette zich neer aan de tafeltjes, De buitenlandsche gasten uit het Bad-Hotel hadden zich, niettegenstaande de Gérant hen gezegd had, dat avond-toilet overbodig was, in groot gala gestoken, terwijl een ander deel van het publiek in strandtoilet was verschenen,

Chita, Tom en Wim, verkochten programma's, en Chita, die een van haar „fluweelen buien" had, zoo-als Eef die pleegde te noemen, wist met lieftalligheid het publiek te bewegen tot duur betalen van de programma's.

De café-houder en twee kellners liepen — zeer tot bevreemding van de aanwezigen — rond, om de bestellingen op te nemen.

„Stel je voor,” zei Papa Weldam afkeurend tegen z’n tafelbuurman van Haren, „bediening bij een concert!”

„Origineel,” vond meneer van Haren en hij bestelde genoegelijk een biertje, waarop Papa Weldam, die slaafsch volgde al wat de heeren van Haren en van Eerden deden, er ook een bestelde.

Hij was overigens in een aanminnig humeur, want het zitten aan één tafel met den bekenden Grootindustrieel was hem zeer naar den zin. Zijn oogen