Wending

192

„Wil je nog thee, Maarten?"

„Dank je. Zeg, hoe laat komen die film-gangers thuis?"

„Ik denk tegen tien uur."

„Dan moest ik eigenlijk maar weggaan. Ik heb geen zin in enthousiaste verhalen over de genoten film. Heb ik je niet van je werk gehouden met m’n bezoek?"

„Heelemaal niet. Ik werk tegenwoordig zooveel, dat er best een geheel werkelooze avond af kan."

„Schiet je op met je werk?”

„En of!”

„Met welk doel wil je die Engelsche acte halen?”

„Vader is er op gesteld.”

„Loffelijk van je om je vader's wil te eerbiedigen. Niets voor je moderne begrippen!”

„Och, wat moet ik dan doen? Na je H.B.S.-tijd moet je toch iets uitvoeren!”

„Had je geen andere ambities?"

„Neen.... ja.... och, ik had wel voor zang of piano willen doorgaan, maar 't is zoo'n lange studie...."

„En eer je het weet ben je toch getrouwd. Wilde je dat niet zeggen?”

„Neen, niet precies. Ik wilde zeggen, dat het maar goed was, dat ik het niet deed, want dat ik dan aardig gehandicapt zou zijn door die longontsteking. Ik had toch zeker het eerste jaar niet zoo mogen galmen. Maarten, wat voer jij eigenlijk uit? Reizen en trekken is toch eigenlijk geen bepaald beroep.”