Wending

142

Vrijelijk mocht het meisje met haar praten over haar hartsgeheimen, Chita luisterde geduldig en wist haar te troosten en op te wekken. — Ella Marens, die tot haar groote verbazing bemerkte, dat Chita geen middelmatige, maar een zeer goede pianiste was, vond het prettig, dat ze in het meisje een muzikale begeleidster had gevonden en Chita die wel

zoo wijs was zich niet al te veel beschikbaar te stellen, offerde toch gaarne een half uur per dag, om met haar te stu-deeren.

Ook Koos van Veen hield ze op een gepasten afstand, want, schoon ze haar een best mensch vond, was ze bang voor een teveel aan bezoeken van Koos, wier stem haar geweldig irriteerde. Toch kon ze het heel goed met haar vinden en speelde ze eindelooze patiënces met haar, waar Koos een ware hartstocht voor had.

„Goed om je te leer'n beheersch’n, mèske,” zei Koos dan.

Eén was er in het doktersgezin, waar Chita niet veel mee op had, en die eene was een