Wending

129

maal erg benieuwd om u te zien. Mijn man heeft ze verteld hoe Zigeunerhaft u er uitziet.”

Chita knikte flauwtjes. Kon me een gezellige boel worden, zoo'n huis vol vrouwen en dan die goede dokter Boomstra als sultan van den harem! hij was een reuze goeierd, maar hij zag er wanhopig boersch uit. Z'n vrouw was ook al zoo groot, en blank, en blond. Net een stel om wandelingen van acht uur en een fietstocht van Holland naar het uiterste puntje van Beieren te maken!

„Zoo, nu ga ik wecken en u rusten. Straks kom ik uw thee brengen.”

Ze trok de plaid nog wat over Chita heen, controleerde of het scherm zoo stond, dat er geen tocht was en verdween.

„O, hemel, alweer een weckende vrouw! Ma Marsman in het kwadraat! Lekker is het hier in het zonnetje. Je stooft gewoon! En wat een schitterend uitzicht over de duinen en het dal beneden, paars van de distels is het! Wat ligt het kerkje er aardig tusschen in. Die groote villa op den hoek is den ge-heelen zomer onbewoond gebleven. Mooi, die villa zoo tegen dat donkere duin. Wat zou toch die hooge mast met dat kraaiennest erin te beteekenen hebben? Gek, zoo boven op het duin. En wat een grappig huisje staat er vlak naast. Ook al gesloten gebleven. Vreemd, om er niet in te trekken, als je zoo'n heerlijk huis hebt. Lief van Titia, om dien aarden pot met distels voor me neer te zetten, eigenlijk veel fijner, dan de bloemen, die Tom stuurde. Goeie Tom!”

Wending*    9