Het muizennest

te Do. „Het is op mijn leeftijd prettig me een veulen te horen noemen!”

„Ik zit boordevol ideeën,” kondigde Riek aan. „Ze kosten geen geld, moeder! Alleen maar leuke dingen die we op haar verjaardag kunnen doen.”

„Zal het niet teveel tijd kosten, Riek?” Moeder keek haar dochter onderzoekend aan.

„Moeder heeft ogen die door alles héénzien,” zei Riek wel eens en ditzelfde dacht ze ook nu, want hoe was het mogelijk, dat Moeder door had, dat ze de laatste tijd minder aan haar huiswerk deed.

„Ik zal er voor zorgen, dat mijn werk er niet onder lijdt,” zei Riek demoedig en ze nam zich stellig voor haar woord te houden.

De volgende dag kwam tante Do met de blijde tijding, dat mevrouw Smaalders na wat heen-en-weer-praten goed gevonden had, dat de wagen voor Corrie gekocht zou worden en zelf zou ze met tante Do een wagen gaan uitzoeken, één waarin Corrie gemakkelijk zou zitten.

„Hiep, hoj!” gilde Riek en ze pakte Floor bij z’n voorpoten en hupste met hem de kamer door.

De leden van „Wij van de Brei” werden nog diezelfde dag van een en ander op de hoogte gesteld en ze waren allen onmiddellijk bereid mee te handwerken, opdat er niets aan Corrie’s eerste rit in de wagen zou ontbreken.

„En wat een mogelijkheden die wagen voor Corrie met zich meebrengt,” zei Riek en ze keek even, als terloops naar Ans. „Wie in een benedenhuis woont, kan haar gerust op bezoek vragen, er is altijd wel iemand, die haar even in huis helpt.”

„O, ja,” gaf Ans toe. „Ik weet zeker, dat Moeder „de Brei” gerust in één van de benedenkamers wil hebben als het er om gaat Corrie er bij te hebben.”

„Fijn,” zei Riek voldaan. „Dat zal me een verheugenis voor haar zijn. Ze is, bij mijn weten, nog nooit ergens op bezoek geweest.”

Het Muizennest.    n