Het muizennest

niet voorstellen, dat een ander nog zo graag wil slapen. Zo, nu ga ik weg, want ik heb nog bende’s te doen. Je ziet me vandaag niet meer verschijnen, want vanmiddag ga ik boodschappen doen met Moeder. Tot morgen dus!”

In de gang botste Riek tegen Anne-Marie op, die juist thuis kwam.

„Dat treft,” zei Anne-Marie. „Ik moet je juist hebben, meisje. Ga je nog even mee naar m’n kamer?’

„Ik zei net tegen Corrie, dat ik nog bende’s te doen had, nou, dan straks maar een beetje harder werken. Zo’n genoegen laat ik me niet ontnemen!”

Terwijl Anne-Marie zich van haar mantel ontdeed, keek (Riek de kamer rond.

„’t Is net of uw kamer hoe langer hoe gezelliger wordt,” zei ze dan.

„Zo echt bewoond, hè? Ja, dat vind ik ook en Oom en Tante, die van de week een avondje op bezoek waren, konden niet uit over de genoeglijkheid ervan.”

„Wat heeft u me te vertellen?” vroeg Riek, die alweer dood-nieuwsgierig was.

„Kun je nog even geduld hebben?” lachte Anne-Marie. „Ik wilde net een paar flikken voor je halen, maar als je geen geduld hebt, krijg je niets.”

„Ik blijf hier gewoon tot vanavond zitten, als het om een paar flikken gaat. Mijn snoeplust wint het nog van mijn ongeduld!”

„Nou, snoep dan maar eens,” en Anne-Marie zette een doos met flikken voor haar neer. „Zo en nu zal ik je vertellen, waar ik je voor nodig heb. Weet je, dat Corrie over veertien dagen jarig is?”

„Neen, daar heeft ze me niets van verteld.”

„Mij ook niet, maar ik hoorde het toevallig van haar Moeder. Ik had gedacht, dat we haar met ons allen eens een echt gezellige verjaardag moesten geven. Die heeft ze nog nooit gehad, want ze had geen kennisjes. Nu heb ik geen tijd om me met een en ander te bemoeien en klop ik

*57