ook al aan gedacht. Die schat heeft gewoon bende’s lekkernijen ingeslagen.”
„Da’s tegen de wetten van onze Club,” kapittelde Riek haar. „De eenvoud moet betracht, juffrouw Smaalders en geen der Clubleden mag de andere de ogen uitsteken door een vorstelijker ontvangst, dan voorgeschreven is. Wat niet wegneemt, dat we alles soldaat zullen maken, wat je ter tafel blieft te brengen.”
„Ik hoop, dat het pais en vree zal zijn deze keer, de vorige maal waren Ans en Nita zo stekelig met elkaar, of eigenlijk was Ans snibbig tegen allemaal.”
„O, dat zal nu wel heel anders zijn. Nita en zij komen meer bij elkaar en schijnen niet meer als twee koppige-bokken-op-een-brug tegenover elkaar te staan. Nu, ’t werd tijd, dat ze wat vredelievender werden! Het was gewoon niet te harden met die twee, die er altijd maar weer op uit waren om elkaar in het vaarwater te zitten. En arme Riek zat er maar tussen! Ik hoop van harte, dat ze wat gezelligheid aan elkaar zullen hebben, dat zou heus heel geschikt voor allebei zijn en — heel egoïstisch gesproken — ik zou ook een beetje van het gezeur af zijn. Ze gunnen je gewoon niet aan elkaar en ik begon er, eerlijk gezegd, net zo’n beetje genoeg van te krijgen.”
„Och,” zei Corrie langzaam. „Ik kan best begrijpen, dat ze je allemaal even graag tot vriendin willen hebben. Je bent zo vrolijk en zo direct klaar, om iemand genoegen te doen.”
„Zeg, wat zijn we mekaar aan het opkuiven! Ze moesten je bij ons horen! Ik krijg heel wat verwijten, dat ik niet genoeg voor anderen over heb en tante Do heeft me juist vanmorgen verweten, dat m’n muts zo vaak scheef staat! Nou, ’s morgens is dat ook vaak het geval. Ik kan de laatste tijd haast m’n bed niet uitkomen en als je dan nog zo echt zin hebt om te slapen, dan kijk je niet vrolijk als je het mandje uitgejaagd wordt. Die twee fiere vrouwen bij ons staan voor dag en dauw op en kunnen zich haast
156