Het muizennest

„O, o, o!” huilde Ans. „Wat ben jij een spook! Zie je nou wel, nou leer ik je pas goed kennen. Waar blijf je nou, met al je liefheid? En ik was nogwel gekomen om je iets erg prettigs te vertellen, iets voor jou en mij, dat Moeder bedacht had, maar ik zeg er geen woord meer van en ik zal Moeder vragen of ik er met een ander meisje heen mag, daar!”

Je kunt opwaaien met je hele pensionkliek . . .

Riek, die erg nieuwsgierig van aard was, had er wat om willen geven, te weten te komen, wat er wel voor heer-lijks op het programma had gestaan, maar haar trots verbood haar nu bakzeil te halen. Dus liet ze Ans weggaan zonder de minste moeite te doen haar terug te houden.

Ans liep voetje voor voetje de trap af, steeds hopend, dat 'Riek haar terug zou roepen, maar toen dit niet gebeurde en de huisdeur achter haar dichtviel had ze een wanhopig gevoel in haar hart.

^r47