Het muizennest

zullen slapen. Het is wel heerlijk rustig, je hoort geen enkel geluid aan de achterkant.”

„Ik geloof, dat ik hier met genoegen wakker zal liggen, het is allemaal zo heerlijk,” zuchtte Corrie voldaan.

„Wat ga je doen, kind, terwijl ik bezig ben? Wil ik je handwerk uit de koffer halen?”

„Neen, Moeder, laat u maar. Ik heb zoveel te kijken en zoveel om over te denken en straks komt Riek.”

Maar juist toen Riek klaar was met haar huiswerk, kwam Ans oplopen.

„Heb je even tijd voor me?” vroeg Ans, terwijl ze op haar gewone plaatsje ging zitten.

„Ja, neen,...” (Riek bedacht zich. Als ze nu zou zeggen, dat ze bij Corrie ging, zou die jaloerse Ans al direct in haar wiek zijn geschoten. Hè, dat die nou ook net op dit ogenblik moest komen! Corrie zat natuurlijk al naar haar uit te kijken. Je zat er maar lekkertjes tussen met al die verschillende vriendinnen. Op het laatst zou je geen baas meer over je eigen tijd zijn. Je kon het toch warempel niet iedereen naar zin maken! ’t Kon haar niets bommen, ze zei het maar tegen Ans. Als die dan zó flauw was, moest ze maar opwaaien.

„Ik heb afgesproken vóór het eten nog wat bij Corrie te komen,” zei Riek fier.

„O,” met een ruk stond Ans uit haar stoel op. „Dan zal ik maar gaan.”

„Ja, dat is best, kom dan een andere keer.” Riek zei het korter, dan haar bedoeling was, maar Ans trok ook zo’n beledigd gezicht, vond ze.

„Welneen, gebruik jij al je vrije tijd maar voor dat gebrekkige wurm!”

„Ans!”

De twee meisjes stonden plotseling als twee kemphaantjes tegenover elkaar.

„Wat Ans?” snauwde het meisje. „Je kunt het niet hebben, dat ik de waarheid zeg. Het is een gebrekkige

Het Muizennest.    i    o