Het muizennest

sombere huis gaat verlaten en anderen voor u zullen denken en zorgen, net zolang tot u althans het denken weer zelf doet.”

„Wat verstaat u de kunst, iemand uit de put te halen en weer nieuwe kracht te geven,” zei mevrouw dankbaar. „Toen u de eerste keer met Riek mee kwam, was ik bepaald een beetje geschrokken van de kracht die er van u uitgaat, maar nu ik u beter heb leren kennen, nu heb ik zo het gevoel gekregen, dat we ons veilig aan u kunnen toevertrouwen. Het is wèl gemakzuchtig en egoïstisch van me, maar och, tante Do, ik laat het zo graag aan u over.”

„Dan zullen we spijkers met koppen slaan, mevrouwtje. Ik zal er direct met de Muizenmoeder over spreken en ik kom gauw een avond bij u, om alles met u na te gaan, wat naar de verkoping moet en het verdere te regelen.” „Maar ik laat het toch helemaal aan u over,” steunde mevrouw, die alweer begon op te zien tegen de beslommeringen.

„O, neen,” lachte tante Do. „Zó gemakkelijk komt u er niet af. We zullen u zoveel mogelijk met alles helpen en de boel, wat men zo noemt op pootjes zetten, maar de uiteindelijke beslissing zal altijd bij u blijven. U mag geen onzelfstandige vrouw worden!”

„Dat behoef ik niet meer te worden,” zei mevrouw kleintjes. „Er was een tijd, dat ik flink was en het leven hoopvol inzag, maar nu ...”

„Nu... is er nog genoeg om uw leven rijker te maken. U heeft de middelen om Corrie zoveel mogelijk te vergoeden wat ze mist en wanneer u een weg weet te vinden, niet alleen haar, maar ook minder goed bedeelden mee te laten genieten, dan pas zult u zien, dat het leven nog zoveel heeft om zich dankbaar voor te voelen en blij mee te zijn. Wacht u nu maar eerst tot u rustig in ons Muizennest zit, dan komt alles goed.”

Toen tante Do die avond in de huiselijke kring haar

138