Het muizennest

geen verlangen naar alles waar het Baasje zo van harte van kon genieten. Ik vergast me nu alleen maar in al die mooie bandjes. Heeft u die Franse boeken gezien? Die zijn in leer gebonden. Ik moet ze er telkens even uit nemen om ze te bekijken. Zijn ze niet prachtig, Moeder?”

„Ja, buitengewoon mooi,” zei haar moeder, nu volkomen gerustgesteld en ze liet Riek alleen met haar pas gekregen schat.

Riek zat bij Corrie en vertelde, zoals ze dat gewend was als ze bij Corrie was, alles wat er zo in de afgelopen weken in den huize van Dongen gebeurd was, iets, waarnaar Corrie altijd met volle belangstelling luisterde.

En beneden, in mevrouw’s zitkamer, praatte tante Do met mevrouw Smaalders; bij haar vorige bezoeken had tante Do al eens een balletje opgegooid en nu was de gelegenheid dubbel gunstig.

„Wat u me daar allemaal voorstelt zou een hele omwenteling in ons leven brengen,” zuchtte mevrouw Smaalders. „U stelt me voor problemen waar ik nog nooit over gedacht heb.”

„Ik zeg u nogmaals, mevrouw, het is maar een opkomende gedachte van me en ik geef u de verzekering, dat ik het niet alleen in het belang van ons gezin zeg, al moet ik eerlijk bekennen, dat het voor ons ook een oplossing zou zijn. Als mijn zuster zou weten, dat ik met dit voorstel bij u gekomen was, zou ze me waarschijnlijk nog een fiks standje geven. Maar, vannacht, wakker liggend, en denkend over alles — ook over u en Corrie — schoot me opeens te binnen, dat het voor ons allen misschien een oplossing zou zijn, als u er toe kon besluiten dit sombere huis dat véél en veel te groot voor u beiden is, op te geven en bij ons in te trekken. Baasje’s kamers zijn nog niet ver-

*35