Mies Demming

MIES DEMMING.    93

flink optreden, heeft u het glad mis. Ik heb niets met al dat gezanik te maken. Bovendien geloof ik niets van die malle praatjes van Uw vaders ziekte. U is zeker van plan in een andere betrekking te gaan en mij, die u alles geleerd heeft, nu in den steek te laten. Maar als u maar weet, een getuigschrift geef ik niet als u me op die manier verlaat.”

„Dat heb ik ook niet noodig,” zei Mies kort. „Ik ga niet in een andere betrekking en zal dokter Sterrenberg verzoeken u persoonlijk te komen vertellen, dat mijn thuiskomst gewenscht is.”

Denijs dacht even na. Dan, terwijl zijn gezicht iets vertoonde van een vriendelijk glimpje, zei hij: „Ja, als de zaken er zoo voor staan, moet u maar weggaan, ’t Spijt me wel, enne... als uw vader weer beter is, kunt u altijd terugkomen.” „Dank u wel, mijnheer Denijs. Ik hoop geen gebruik te maken van Uw vriendelijk aanbod.” Hij wierp haar een vernietigenden blik toe en Mies haastte zich de kantoordeur achter zich dicht te trekken.

„Oef!” zei ze, toen ze bij Dumée terug was. „Ik vertel je straks wel hoe warm ’t is toegegaan.”

Maar er kwam dien dag weinig van vertellen. Denijs liep telkens hun kantoor binnen. „Als een kip die een ei moet leggen,” zooals Mies zei.

En hij was uitermate vriendelijk tegen Mies, vroeg haar, of ze zoo noodig, haar opvolgster wat zou willen inwijden en ze, eenmaal thuis zijnde, ook correctiewerk zou willen aannemen. Mies keek hem verbaasd aan.

„Ja zeker,” zei welwillend de ex-gevreesde. „U kunt er heel aardig mee terecht. Natuurlijk ziet u wel eens ’n foutje over het hoofd, maar dat kan den besten gebeuren, niet waar? De auteurs waren over het algemeen zeer tevreden