Mies Demming

VIJFTIENDE HOOFDSTUK.

Mies was juist veertien dagen van huis, toen er twee brieven voor haar kwamen, die haar naar huis riepen.

De eene was van haar vader, waarin hij haar het heugelijk bericht meldde, dat hij zijn werkzaamheden ging hervatten, erbij voegend, dat hij ’t prettig zou vinden, als Mies nu terug kwam om „de Pier” zijn afwezigheid te vergoeden.

De andere was van Verstraeten, waarin hij haar vroeg aanwezig te willen zijn bij de opening van een tentoonstelling op Maatschappelijk gebied en hiervan een verslag wilde schrijven.

De brief, hoewel streng zakelijk, eindigde met eenige vriendelijke woordjes, die Mies goed deden.

En schoon ’t haar speet, het lief gezin te verlaten, was ze toch blij, weer terug te kunnen gaan, want ze verlangde naar allen en naar haar werk.

Den avond vóór haar terugkomst, was Verstraeten bij de Demmings geweest, had pret met Frans zitten maken, opgewekt gebabbeld met mijnheer en mevrouw en men was ’t er over eens, dat hij weer heelemaal de oude werd.

Men liet hem deelen in de verrassing, die Mies te wachten stond bij haar thuiskomst en mijnheer Demming vertelde zoo langs z’n neus weg, dat Mies had geschreven vóór de koffie thuis te zijn.

En toen den volgenden morgen Verstraeten voor zijn bureau zat en druk bezig was aan het dagelijksch zware werk, toen, opeens, gooide hij alle paperassen tezamen, pakte een spoorboekje en doorsnuffelde dit met koortsachtige haast. En geen drie minuten later, sloop hij door de