Mies Demming

MIES DEMMING.    145

„Nou ja, dat is spot, die dient om ons te laten gelooven, dat j ij niet zoo exentriek bent en al die malligheden niet noodig hebt om beroemd te worden.”

„Bep, willen we over iets anders spreken, dan over „Meine Wenigkeit”, lachte Mies, die zag hoe het meisje te kampen had met haar jalouzie.

„Zeg Mies,” vroeg Henk, terwijl hij zijn zus

plagend aankeek. „Herinner jij je nog, hoe we Bep thuis altijd noemden?”

„Bah, flauw!” zei zijn zus boos. „Je hoeft niet zoo onzinnig te doen, Henk! Hans wéét wel, dat jullie me Beppie pé-bui noemden, dat heb ik hem heusch wel verteld.”

„Toe, kinderen, nu niet flauw zijn,” kwam Annie er tusschen in. „Miep, schenk jij eens ’n kopje thee in, dat is jouw taak zoolang je hier bent.”

Mies Demming.    10