MIES DEMMING. 107
gegeven? En omdat ik je zoo heel lief en zoo heel jong vind, zal ik je een portret geven, dat nog geen ander blad van me had en dat gisteren pas van den fotograaf kwam.”
„O, mevrouw, wat is u een schat!” riep Mies verheugd uit.
„Hier, kind, zoek maar uit,” en Elly Masons reikte haar een stapeltje portretten over.
„Wat zijn dat artistieke foto’s,” zei Mies, terwijl ze vol bewondering de foto’s bekeek, die de actrice weergaven in verschillende van haar rollen.
„Mag ik deze hebben?” vroeg Mies en ze toonde haar een foto, waarop de zielvolle kop van Elly Masons scherp belicht was en de oogen, de groote sprekende, wonderwel uitkwamen.
„Die vind ik ook verreweg de beste,” stemde de actrice in. „Natuurlijk mag je die hebben en geef eens hier, ik zal er even m’n handteekening onder zetten, dan is ze je eigendom.”
Mies straalde van blijdschap.
Elly Masons schreef bij haar handteekening een paar lieve woorden en gaf na een hartelijk afscheid Mies de belofte vóór haar vertrek naar Indië haar nog eens te ontvangen en stof te geven voor een artikeltje.
„En als ik eenmaal in mooi Insulinde ben,” lachte zij, „dan stuur ik je zeker voor je blad een foto van me in sarong en kabaja.”