Contrasten

248

Onze tweede hofmeester is een meesterlijk danseur en die heeft me eens even onder handen genomen.”

„Dus je was van plan me je dansvorderingen te laten zien?”

„Wat dacht je dan? Als ik jullie niet op Schiphol had ontmoet, was ik toch ijskoud m’n opwachting bij je komen maken. Dat hadden we toch afgesproken.”

„Nou ja, 'n jaar geleden!”

„I k ben gewend, m’n beloften te houden.”

„O, hemel! heb ik er een vergeten?”

„Meer dan één! Je beloofde in Interlaken me vaak te zullen schrijven en op alle kaarten die ik je stuurde, kreeg ik geen letter antwoord,”

„Ik heb een boel vervelends gehad, ik vertel ’t je wel eens, maar ik ben er nu weer boven uit.

Zeur nu maar niet meer over het niet nakomen van mijn beloften. Ik beloof beterschap in de toekomst!”

„Jacky,” Sally keek naar haar langen cavalier op, „wat zeg je nu wel van m’n Hollandsche vrienden?”

„Ik zeg alleen, dat ik wilde, dat ze allemaal in New-York woonden en niet in Amsterdam.”

Sally was opgetogen over zijn enthousiasme, want meestal was Jack niet zoo ingenomen met Sally’s vrienden!

„Het zal een hard gelag voor je zijn ze te moeten verlaten,” begon Jack voorzichtig te toetsen.