242
„Je ziet er uit om te gappen," vond hij nog even tijd Norine in te fluisteren, die een avondjapon droeg van roode crêpe georgette, die zoo wonderwel kleurde bij haar donkere teint en haren en alleen maar opviel door een onberispelijke snit.
Sally, die eerst een van de schitterende avondjaponnen had willen aandoen, waarvan ze er een regiment had hangen, bedacht bijtijds, dat ’t niet aardig zou zijn tegenover Norinchen's eenvoud om zoo te brilleeren en ze had een van haar meest modeste robes aangetrokken, terwijl ze een heel eenvoudig gouden kettinkje als eenig sieraad droeg.
En op Daddy's verbazing had ze lief gezegd:
„Vanavond geen groot toilet, Dad, Norinchen moet „reine du soir" zijn.
Morgenavond, als we naar de comedie gaan, zal ik me dressen, dat je ervan omvalt."
Mr. Graham had goedkeurend geknikt en gedacht, dat er in Sally stellig nog iets van den eenvoud was van zijn grootouders, die een heel eenvoudige grut-terszaak in Holland hadden gedreven.
Er was geen oogenblik van stijfheid toen de vreemde gasten hun entrée maakten in den huize Dannenburch en Mr. Graham zat in minder dan geen tijd genoegelijk in een van de groote clubsessels met een excellente Hollandsche sigaar, druk met zijn gastheer over zaken te praten.
Mevrouw, geroutineerde gastvrouw, wist onmiddellijk een prettige en genoegelijke sfeer te schep