Contrasten

229

Sally’s brieven precies hoe de zaak in elkaar zat en wilde zijn steentje bijdragen om het aardige Zwitsersche meisje en haar lover tot elkaar te brengen.

Norine, die geen idee had, dat Mr. Graham zoo van alles op de hoogte was, verwonderde er zich in stilte over, dat hij de invitatie zoo grif aannam. Ze kon immers niet weten, dat hij van alles wat Fred en haar betrof op de hoogte was en Sally in haar lange epistels zelfs al eens voorgesteld had, dat haar vader Fred een hoog gesalarieerde betrekking zou geven in een van z’n groote zaken, ’t Was, toen Fred's vader geweigerd had zijn toestemming tot de verloving te geven.

Sally, die geen teleurstellingen kende, wien alles altijd strijk en zet was gegaan, die een veel vrijere opvoeding had gehad, dan de Hollandsche jeugd, had zich woedend gemaakt over die weigering en ’t zou haar een genoegdoening gegeven hebben als ze Fred’s vader dien hak had kunnen zetten.

Gelukkig was haar vader wijzer en had hij haar een bezadigden brief geschreven met de belofte, dat hij ten allen tijde bereid was Norine, die zoo goed voor zijn kind was, te helpen, maar niet op een zoo onbekookte wijze. En hij had Sally aangeraden de dingen kalm hun loop te laten. Wat niet weg nam, dat hij zich er zeer voor interesseerde.

„Ik moet nu heusch weer aan m’n werk," zei Norine, nadat ze een tijdje gezellig met Mr. Graham had zitten praten.