227
op haar gemak voelde met den goedmoedigen een-voudigen man.
„Als ik het uit kan spreken," lachte hij. „U spreekt intusschen voortreffelijk Engelsch, Nou ... Nouryn."
„Ze spreekt alle talen zoo buitengewoon goed, zelfs Hollandsch," sneed Sally op. „Maar Dad, mee naar Amerika krijg je ons niet. Haar niet, omdat ze in love is en mij niet...."
Norine keek even naar Jack MacLean. Wat staarde hij in verrukking naar Sally, vond ze. En wat was hij knap. Sally had nooit over hem gesproken. Wel over andere boy-friends, maar nooit over hem en dit feit gaf haar te denken.
„En waarom ga jij niet mee terug naar Amerika?" informeerde Jack.
„Omdat ik niet in love ben," lachte Sally overmoedig.
„Oh, I see!"
Maar Mr. Graham deed alsof hij geen notitie van haar woorden nam en vroeg waar ze dien middag heen zouden gaan.
„Jack mag kiezen," zei Sally. „Wat wil je Jacky, Rembrandt of tulpen?"
„Miss Röstel, kiest u voor mij," Jack wendde zich vriendelijk naar Norine. Waar gaat u het liefste heen?"
„Ik zal tot mijn groote spijt niet mee kunnen gaan, ik heb vanmiddag niet vrij."
„Alles al in orde," zei Mr. Graham. „Ik heb toestemming van uw Directeur voor den geheelen dag."