Contrasten

225

Sally, nadat ze opgetogen op het bureau verteld had, waarom ze vandaag niet kwam werken, de salon binnen hupste, hoonde ze:

„Wat een deftigheid! das Fürstenzimmer! Dad, hoe durf je. Daar hebben alle vorsten van Europa gelogeerd. Ik voel me niet meer thuis in al die luxe."

„En waar is nu je vriendin?" vroeg Mr. Graham.

„Dad," vleide Sally. „Ga jij naar Mr, van Dijk en vraag of Norine vandaag vrij mag, Jou, als bewoner van deze vorstelijke vertrekken durven ze toch niets te weigeren, Vooruit, Dad!”

Toen Mr. Graham naar beneden was gegaan, bleven Sally en Jack wat verlegen tegenover elkaar zitten.

„Nou gaat ie me natuurlijk weer een declaratie doen," dacht Sally.

Maar Jack, wijzend naar een schilderij aan den wand, vroeg:

„Is dat van een Hollandschen meester?"

„Ja, een echte Rembrandt," jokte Sally.

Hij stond op, bekeek het schilderij vol aandacht.

„Very nice, maar geen Rembrandt," lachte hij.

„Waarom ben je met Dad meegekomen?”

„Om Holland te zien."

„Holland is very interesting."

..Ja,”

,,De Hollandsche meisjes zijn erg knap.”

„Zoo. De jongens ook?"

„Ja, bijzonder.” Sally genoot inwendig en verwachtte zijn volgende vraag.

Contrasten.    15