Contrasten

215

,,Shut up!" lachte Sally. ,,Ik wil veel liever een Coupe Jacques."

„En ik een sorbet, vader!" riep Mieke er tusschen door.

„Gezellige boel hier," vond Fred, terwijl hij een eindje naar Norine toeschoof. „Moeder, wat zie je er sjiek uit in dat nieuwe mantelpak," en toen, wat schuw naar Norine blikkend: „Vind je de oudelieden veranderd, Norine?"

„Heelemaal niet. En wat gaat Mieke verbazend veel op u lijken, mevrouw," zei Norine.

„En ik op „my Pa"!" grinnikte Fred. „Net zoo'n streng, deftig gezicht, vind je niet?"

„Je lijkt werkelijk heel veel op je vader, alleen...."

„De ernst des levens, die ontbreekt er nog aan. Je hebt gelijk, wijze mentor. Maar die komt nog, I am sure. Moeder, ben ik niet veel ernstiger dan "

„Eenige weken geleden," lachte zijn moeder vroolijk op. „Ja, dat is waar. Hij heeft goede voornemens, dat is al heel wat."

„En z'n booze geest gaat terug naar sein liebes Vaterland!" galmde Mieke, die een deel van het gesprek had opgevangen. „Fred gaat weer met zus uit, dat is een best teeken, hè boetlief?"

Fred lachte een beetje witjes en weer gluurde hij eenigszins onzeker naar Norine.

Maar zij zag er niet boos uit en ze sprak zoo onbevangen en gezellig met zijn vader en moeder, dat Fred zich plotseling honderd pond lichter voelde.