203
heb ik m'n verloving bruusk verbroken. Ach, die waan duurde maar heel kort.
Al heel gauw voelde ik, dat ik mijn eerste liefde nooit zou kunnen vergeten en ik durfde een nieuwe verbintenis niet aan te gaan.
Maar mijn eerste en eenige liefde was naar Indië gegaan en ik heb hem nooit meer terug gezien."
Weer was er een stilte en schoven de meisjes bijna gelijktijdig hun stoelen dichter naar juffrouw Betty toe.
't Was prettig zoo met z'n drietjes te zitten en vertrouwelijk te praten.
„Ik heb naderhand vaak kunnen trouwen, eenmaal met een weduwnaar, die een jong kindje had en toen heb ik wel even in beraad gestaan, want het leek me heerlijk toe, zoo'n klein kindje, dat zich heele-maal aan je zou gaan hechten, op te voeden.
Maar juist, toen ik op het punt stond het aanzoek aan te nemen, was er een vreeselijke scène tusschen mijn broer en zijn vrouw, erger dan ooit en ik kon mijn broer, wiens zenuwen door al die oneenigheid erg geschokt waren, niet alleen laten.
Mijn schoonzuster is toen eenige weken naar haar familie gaan logeeren en bij haar terugkomst was de verhouding, althans voor korten tijd, iets beter. Maar hartelijkheid en gezelligheid zal ze hem nooit kunnen geven; dat ligt niet in haar aard. En zie je kinderen, daarom blijf ik hier.
Daarbij is het werk me lief en.... ach, 't was zeker