Contrasten

201

Onze beste dagen zijn die, waarop Madame in het buitenland vertoeft. Hij zegt het nooit, daarvoor is hij een veel te fijn mensch, maar ik voel wel, dat hij dan opleeft."

„O, wat een verschrikkelijke toestand. Hoe kunt u het volhouden! U moet een wondermensch zijn," zei Sally in oprechte bewondering.

„Ach, neen. Er is misschien wel een groot deel egoïsme bij. Als ik ergens anders ga, ben ik immers ook alleen. Ik ben niet jong meer; m'n beste jaren zijn voorbij en hier ben ik toch nog de zuster van den directeur! Ik geloof niet, dat ik me bij vreemden meer zou kunnen schikken."

Ze zweeg en toen ze Norine's blikken ontmoette, voelde ze hierin een volkomen begrijpen en beider oogen werden vochtig.

,,Ik begrijp niet, dat u niet getrouwd is," flapte Sally er uit.

,,U is zoo'n knappe, elegante vrouw, en zoo bizon-der beminnelijk."

„Eigen schuld," zei juffrouw Betty en er was ontroering in haar stem.

„Je hebt daar een heel gevoelige snaar aangeroerd, Sally."

„I am so sorry! Ik wist niet ik ben altijd zoo

stom " stamelde Sally.

„Ach neen, 't hindert niet. We zitten hier zoo heerlijk vertrouwelijk met elkaar te praten; ik wil 't jullie graag vertellen.

Jaren geleden — ik was twintig jaar — was ik ver