Contrasten

195

Dan dook Janus' kop, zwart als een neger, van onder de motorkap op en sprak hij de wijze woorden: ,,D'r sit 'n vuiltje in de sproeier van de karre-benater!”

„Sie da-je 't d'ruit vischt!"

,,Joa, 't is doar 'n stoffie in me oog!"

Juffrouw Betty en Norine vertaalden voor Sally het gesprek en geamuseerd volgde het drietal den afloop van het voorval.

„Offe me nooit gaan?” informeerde Janus z'n ega.

„Me salie jou d'r veur spanne, is 't nou goed?" Janus schoof korzelig z'n pet naar achteren en bekrabde verwoed z'n hoofd. „Moar eve goed, wat motte me doar nou mee?”

„Bel effies op noar de keroasie!”

„Sekers an die letarenpoal! Hei jij 'n tillefoon, heb ik d'r een!"

„Vraag effies in 't he-tel!”

„Asjemenou! doen 't sellef!"

„Ik goan d'r noar die goud-fesant en ik vroag 't aaskoud!” en een van de mannen begaf zich naar den portier, die op de hooge stoep het geval gadesloeg.

Even later kwam hij terug met de boodschap, dat ze uit de garage iemand zouden sturen en na een kwartier wachten kwam er een derde Fordje aange-tufd met een reparateur er in, die evenals Janus niets onbeproefd liet om het ding op gang te krijgen, echter zonder resultaat.

„Wat motte me nou?" vroeg Janus.