191
ik weer in een staat van vadsigheid, of ga de onmogelijkste dingen uitspoken.
Toe, lieve, beste juffrouw Betty, verhoor de smeekbede van een naar werk snakkende ziel en laat me Uw particuliere secretaresse worden, of typiste of postzegelplakster!"
,,Ze begint af te dalen!" lachte juffrouw Betty. ,,Ze begon zoo joyeus met particuliere secretaresse! Je bent een dwingeland, Miss-je! Waarom ga je niet 't een of ander leeren?"
,,Ik heb over kaasmaken gedacht. Daddy zal verrukt zijn als ik Hollandsche kaas kan maken!"
,,Ga dan een cursus in Alkmaar volgen!" spotte juffrouw Betty, ,,en dan moet je maar een half dozijn koeien mee naar Amerika nemen! Maar ik raad je toch liever aan goed Hollandsch te gaan leeren als je hier een werkkring wilt vinden. Niet iedereen is zoo vriendelijk om zooals wij, Engelsch of Duitsch met je te spreken.
Norinchen, wat zeg jij ervan? Je bent zoo stil! Zullen we het dwaze Miss-je wat type-werk laten doen 's morgens?"
„Als het kan? 't Zou heerlijk voor haar zijn en ze typt in een razend tempo en maakt geen fouten."
„Good gracious wat is daar te doen?" vroeg Sally van haar zitplaats springend en naar het raam snellend.
„Twee auto's met Zondagsklanten!" lachte juffrouw Betty, die haar met Norine gevolgd was en nu ook naar buiten keek.