Contrasten

190

opvliegen en ik blijf bij jou. We zullen als je vrij bent, samen uitgaan, of knus thuis blijven en 't zal beter en gezelliger nog worden dan vroeger."

„En wat ga je dan uitvoeren als ik bezig ben?"

„Paardrijden, boksen, schermen, roeien! De portier heeft alle adressen voor me opgescharreld en mijn leven zal voortaan zijn: Norine en sport!

We zullen ons best door de misère heen slaan!

We zullen dat heerschap eens laten zien, dat we hem niet noodig hebben en we ons leventje gezellig kunnen maken zonder hem!

Kop op, old girl en je zult zien dat alles tot een happy end komt, hoe dan ook! Vooruit, maak dat je naar je mandje komt, dan zal ik je eens heerlijk instoppen!

Norinchen, I am your friend for ever!"

De week daarop — 't was Zondag en een stralende lente-dag — stonden Norine en Sally op het bureau bij juffrouw Betty.

Madame was met haar gemaal ter kerke en 't was een gewoonte geworden, dat Norine dan een uurtje bij juffrouw Betty kwam praten en ze knusjes een kop bouillon dronken in het zalige weten, dat Madame niet als een furie naar binnen kon stuiven om hen met verwijten te overladen, dat ze hun tijd verpraatten en niet aan den arbeid waren.

„U moet me 's morgens althans, wat laten helpen," bedelde Sally ,die als naar gewoonte, boven op het groote bureau, troonde.

„U doet er een goed werk mee want anders verval