189
kring zóó is, dat ik niet veel tijd heb om over Fred’s minderwaardig gedrag te treuren. Ik heb er eerst heusch nog over gedacht hem onder Paul's invloed weg te krijgen!" Ze lachte schamper.
,,Toen wist ik nog niet, dat er meer kwade invloeden op hem inwerkten! En buitendien, al waren die er niet, het verschil in stand, in begrippen, in levensomstandigheden, is toch niet te overbruggen. Als hij eenmaal genoeg heeft van al dit artisten-gedoe, dan zal hij wel een van die weeldepopjes uit zijn omgeving trouwen, die geen „burgerlijke pietluttigheid" zooals hij het noemt, van hem eischt, die het geluk niet in haar eigen home zal zoeken, maar met hem meefladdert en het misschien in oppervlakkigheid nog van hem wint. Ik ga slapen, Sally; morgen is 't weer vroeg dag!"
„Norinchen" smeekte Sally, die al haar overmoed kwijt was, „laat er niets tusschen ons komen. Ik beloof je, dat alles weer zoo zal worden als in Interlaken.
Morgen ga ik vragen of juffrouw Betty me op het bureau kan gebruiken."
„Doe het niet, Sally. Wat in Interlaken een aardig spelletje was, wordt hier iets, dat je zal gaan vervelen. Ga zoo gauw mogelijk terug naar Amerika, ga nog vóór er in onze vriendschap werkelijk iets gaat veranderen."
„Ik denk er niet aan, jou nu alleen te laten! Ik ben wel een groote egoïste, maar zóó erg is 't toch nog niet met me. Ik laat Frank Dawes met z'n heele kluit