Contrasten

182

in den steek te laten en naar vader te gaan, maar dan dacht ik weer, hoe ellendig ’t zou zijn, als ik hem het geld niet kon sturen en dan verduurde ik weer gelaten al wat Madame in het werk stelde om me er uit te treiteren. Ze was een duivelin, in den waren zin van het woord!"

„Was? Is ze het dan niet meer?"

„Nu," lachte Norine, „ze is nog geen engel, maar toch is de verhouding tusschen ons nu beter, dan iemand had durven hopen. De weg naar Madame's hart gaat langs de poezen! U zult het niet willen ge-looven, maar die vrouw, die zoo hard en koel is en al wat onder haar staat beleedigt en trapt, is als ze bij haar acht poezen is, de zachtheid en teederheid in persoon. Nu ben ik toevallig ook erg dol op al wat kattebeest is en Leentje, die me goed gezind is vanaf het eerste oogenblik van m'n lang niet joyeuse entree in het hotel, bezorgde me direct vrijen toegang in het katten-heim! O, u moet het eens komen zien. Es ist z u niedlich, zou Madame zeggen."

Mevrouw, die blij was, dat Norine zoo levendig begon te vertellen, vroeg vol belangstelling naar het katten-heim en Norine, heel opgewekt, nu ze in de warme, hartelijke omgeving was bij de vrouw, die haar moederlijk gezind was, vertelde:

„Het katten-heim is een kamertje in het sous-terrain, waar Madame en Leentje acht zwervers bijeen gebracht hebben die in den hotel-tuin voor de ramen van den chef-kok om voedsel bedelden. Eertijds acht vermagerde, armtierige katten, zijn het