Contrasten

181

elkaar! Hij is het rijkelui's-zoontje en ik ben het hoteliers-kind. Maar ik ben er trotsch op en ik zou mijn bestaan van hard werken niet willen ruilen met dat van al die aardige vriendinnetjes van Mieke en Fred, die 's middags en 's avonds dansen en geen andere gedachten hebben, dan mooie kleeren en uitgaan. Fred is in dien eersten moeilijken tijd toch eigenlijk weinig voor me geweest en als ik meneer en u niet had gehad en Fraulein Betty niet te vergeten, dan dan had ik 't misschien niet uitgehouden."

,,En Sally dan?" mevrouw vroeg het langzaam.

Er kwam een onwillige trek op Norine's gelaat.

„Wil je er liever niet over praten?"

„Sally? Och, die is óók al anders geworden. Ze is wel hartelijk als ze bij me is, maar ik zie haar niet zooveel. Bij dag heb ik m'n werk en 's avonds gaat ze met eenige Amerikanen waar ze hier kennis mee heeft gemaakt, uit. Ik denk, dat het „hotel-geklets" haar ook begon te vervelen, schoon ik toch voor mezelf weet, dat ik heel weinig gesproken heb over al wat ik door moest maken. En 't is heel wat geweest, meer, dan ik meneer en u vertelde."

„Ik heb 't wel geweten, maar ik heb gewacht tot je me ervan vertellen zoudt en meneer vond, dat je dien moeilijken tijd maar door moest, omdat er voorloopig geen betere weg voor je is en je in dit hotel tenminste vooruit kunt komen."

„Echt meneer," zei Norine dankbaar. „Ik ben menig keertje van plan geweest om den heelen boel