Contrasten

167

reserve mobilair zich bevond, om, zaakkundig met den haar wachtenden huisknecht te spreken over het „changieren" van eenige kamers.

„U doet mij dan die kast daar op 40 zetten en brengt me die kast van 40 op 16, nicht? maar direct! verschtanden?"

En of hij het verstaan had! en geen twijfel, of Madame's commando zou onmiddellijk en stipt uitgevoerd worden.

„Ah, juffrouw Röstel," ze draaide zich naar Norine, die wat schuchter in de deuropening stond te wachten. „Nu zal ik u eens zien laten, wat ien een eerstklassieges hois allemaal d'rum en d'ran hangt!" Een breed gebaar naar de salon-ameublementen, de schilderijen, ledikanten en al wat opgestapeld was in de groote magazijnen: „Ons reserve-meubilair! daar heeft man, wie man zegt, maar te graipen wenn man changieren moet. Rags, kom her!”

Ze draaide het magazijn uit en met een bevelende knik naar Norine:

„Volgt u mij.”

Ze maakte eenige kamerdeuren open.

„Hier schlaapt das Personal. Dat ziet man ook niet in ieder hotel, was? Diese reinlichkeit, diese.... was? Rags, kom her."

Ze wervelde naar de lift, drukte op den knop en het belletje rinkelde onafgebroken.

„Derde étage!" klonk het commando.

Norine stapte als een goed gedrilden rekruut achter haar aan.